Siërra

Bestand 12-03-17 09 36 50

Nog voor ze me een extra dosis mobiliteit en zelfvertrouwen schonk, gaf ze me een regelmatig slaapritme. Dit is een volledig nieuwe ervaring, nog exotischer dan het zorgen voor een hond, het voeren, het uitlaten… Het is nu zondagochtend en ik zit kwiek achter mijn computer te typen, terwijl ik twee weken geleden nog van mijn laatste nacht uitslapen kon genieten. Ik vraag me af of er ooit een moment komt waarop ik het gewoon niet meer kan. Een moment dat het vroege opstaan me gaat opbreken. Maar nee, als het goed is, is dit regelmatige slaapritme juist goed voor me. Ik ga iedere avond rond dezelfde tijd naar bed – veel vroeger dan ik anders gedaan zou hebben – en ik sta ’s ochtends rond dezelfde tijd op. En het is het waard, want dat waar ik ruim een jaar naar heb uitgekeken, is dan eindelijk gebeurd. Ik ben nu officieel de trotse en blije bezitter van een prachtige geleidehond!

Het kostte wat tijd en de weg die naar Siërra voerde kende veel omleidingen. Daar heb ik echter in vorige blogs al genoeg over uitgeweid. Ik kan nu deze onzekere tijd met een opgelucht gevoel afsluiten. Ze woont nu hier met ons en kan het uitstekend vinden met onze al aanwezige huishond Leo. We moeten nog steeds een beetje aan elkaar wennen: we kennen elkaar ten slotte nog maar twee weken. In die twee weken heb ik uitleg gehad van een instructeur, die iedere dag van ver kwam om me te leren hoe Siërra en ik het effectiefst kunnen samenwerken.  Ik vond het erg fijn dat het bij me thuis gebeurde. Als je cliënt bent bij het KNGF ga je twee weken intern voor de instructieperiode, maar ik geef de voorkeur aan training thuis. Dat denk ik ten minste, want ik weet niet hoe de interne instructie gaat. Hoe dan ook, tijdens de training kon Siërra tussendoor wennen aan haar nieuwe omgeving.

En dat was maar goed ook, want de instructie was vrij intensief. We bouwden rustig op met appèloefeningen, waarmee je de gehoorzaamheid van de hond test en vergroot. Zo kon Siërra meteen leren dat ik nu haar baasje ben. De tweede dag ging ik met haar in tuig lopen. Dit voelde vrij vertrouwd door de eerder gevolgde Dogsimlessen. Toch is het tegelijkertijd heel anders. Haar looptempo bijvoorbeeld is vrij hoog, omdat ze een energieke hond is. Of omdat ze zich graag wil bewijzen, want ze loopt ook vaak genoeg op mijn tempo. Dat gaat gelukkig ook steeds beter.

 

Bestand 12-03-17 09 38 06

Siërra is een brave Shepadoodle (kruising tussen herder en poedel). Ze luistert goed en is naar mensen toe niet dominant, en naar honden toe ook niet zo heel extreem. Ze gromt en blaft soms maar doet geen vlieg kwaad. Ten minste, dat heeft ze tot nog toe niet gedaan. Ze houdt van rennen, werken en eten. Voor de rest is ze ongelooflijk zacht en knuffelbaar en tevens is ze een enorme brombeer: ze maakt een genoeglijk bromgeluid als ze zich op haar gemak voelt. Ik hoop op een mooie toekomst samen en dat we nog veel plezier aan elkaar mogen beleven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s