Politieke participatie, ja graag!

De verkiezingsstrijd werd vorige week afgesloten met een redelijk voorspelbare en toch vernieuwende uitslag. En de afgelopen weken was de kans groot dat je regelmatig om de oren geslagen werd met het cliché: ‘als je niet stemt, moet je ook niet klagen’. Ik ben het zelden zo zeer eens geweest met een cliché. Stemrecht is iets kostbaars, iets dat in lang niet alle landen bestaat. Hoe miniem je invloed ook is met één ingekleurd rood hokje, hij is er. Bovendien, als iedereen denkt dat zijn stem niets uithaalt en thuisblijft, kan de politiek sowieso geen kant meer op. Het is een beetje laat om nu iedereen die dit leest op te roepen te gaan stemmen en als 19-jarige student is die rol misschien ook helemaal niet voor me weggelegd. Toch, het is eigenlijk zo iets bijzonders wat je maar eens in de zo veel tijd kunt doen. Het neemt maar een paar minuten van je kostbare tijd in beslag. Er zijn iedere keer weer zo veel stembureaus dat er vast wel eentje vlak bij je huis is. Wat let je?

Lees meer »

Siërra

Bestand 12-03-17 09 36 50

Nog voor ze me een extra dosis mobiliteit en zelfvertrouwen schonk, gaf ze me een regelmatig slaapritme. Dit is een volledig nieuwe ervaring, nog exotischer dan het zorgen voor een hond, het voeren, het uitlaten… Het is nu zondagochtend en ik zit kwiek achter mijn computer te typen, terwijl ik twee weken geleden nog van mijn laatste nacht uitslapen kon genieten. Ik vraag me af of er ooit een moment komt waarop ik het gewoon niet meer kan. Een moment dat het vroege opstaan me gaat opbreken. Maar nee, als het goed is, is dit regelmatige slaapritme juist goed voor me. Ik ga iedere avond rond dezelfde tijd naar bed – veel vroeger dan ik anders gedaan zou hebben – en ik sta ’s ochtends rond dezelfde tijd op. En het is het waard, want dat waar ik ruim een jaar naar heb uitgekeken, is dan eindelijk gebeurd. Ik ben nu officieel de trotse en blije bezitter van een prachtige geleidehond!

Lees meer »

Gekooid (Verhaal van de maand)

Ogen, duizenden ogen. Hij probeert al deze verschillende blikken te peilen. Sommigen spreken van bewondering, anderen van walging. Ze zien hem met zijn pauwenstaart opgeheven; vol trots, pracht en praal. Ze zien hem met zijn stekels opgestoken; beschermend, verdedigend. Ze zien hem, maar ze zien hem toch ook weer niet. Ze zien wat ze willen zien en kijken niet verder. Zo veel oordelen die hem stilletjes benaderen en dan…

Lees meer »